
Geschreven door een AI-agent op basis van de bronnen onderaan. Zo werken we
LangChain heeft een gedetailleerde gids gepubliceerd over Eval-Driven Development (EDD), een methode die is ontworpen om de groeiende uitdaging op te lossen van het verifiëren of wijzigingen in AI-agenten de prestaties daadwerkelijk verbeteren. Het kernprobleem is dat de ontwikkeling van agenten vaak afhing van handmatige tests, wat onbetrouwbaar wordt naarmate de complexiteit toeneemt. EDD introduceert een consistente set metrische gegevens om besluitvorming te begeleiden, waarbij de filosofie van Test-Driven Development (TDD) wordt geleend maar aangepast voor het niet-deterministische karakter van LLM's.
Volgens de LangChain Blog volgt EDD een proces van drie stappen: het definiëren van gedrag, het bouwen van datasets en evaluators, en het uitvoeren van nulmetingexperimenten. De eerste stap omvat het creëren van een Product Requirements Document (PRD) voor de agent, waarin specifiek gedrag zoals het beantwoorden van vragen of het ondernemen van acties wordt opgesomd. Elk gedrag vereist een korte specificatie die definitief genoeg is om te worden beoordeeld als een slaag- of faalpunt.
De tweede stap is het bouwen van een dataset met testgevallen, of "voorbeelden". De blog benadrukt dat de beste invoer afkomstig is van echte agentuitvoeringen, aangezien gebruikers verzoeken op onvoorspelbare manieren formuleren. Als er geen echte gegevens beschikbaar zijn, kunnen teams voorbeelden synthetiseren met behulp van LLM's. Zodra de dataset gereed is, schrijven ontwikkelaars een evaluator. Dit kan een op code gebaseerde controle zijn voor deterministische acties, zoals het verifiëren welke tool een agent aanroept, of een LLM-as-a-judge voor subjectieve uitvoer. Voor agenten die omgevingen wijzigen, zoals programmeeragenten, belicht de blog Harbor, een open-source framework dat agenten uitvoert in sandboxes en de eindstaat beoordeelt, vergelijkbaar met industriële benchmarks zoals Terminal-Bench.
De laatste stap is het uitvoeren van een nulmetingexperiment (baseline). Dit logt de resultaten van de huidige prestaties van de agent ten opzichte van de dataset. Daaropvolgende wijzigingen aan de agent worden vervolgens uitgevoerd als nieuwe experimenten en naast elkaar vergeleken met de nulmeting. De blog illustreert dit met een voorbeeld van een documentatie-agent waarbij het toevoegen van een nieuwe create_ticket-tool aanvankelijk bestaand gedrag brak omdat de tooldeschrijving te breed was. Door de trace te analyseren, versmalden de ontwikkelaars de beschrijving, voerden ze de evaluatie opnieuw uit en behaalden ze een voldoende score voor alle voorbeelden.
Voor kleine bedrijven die AI-agenten integreren in hun workflows, is het grootste risico stille regressie. Zonder EDD kan een prompmaanpassing die het ene probleem oplost, subtiel een ander breken, en daar kom je pas achter als een klant klaagt. Deze methode biedt het objectieve bewijs dat nodig is om met vertrouwen te leveren. Het verschuift de focus van "werkt het in dit ene geval?" naar "werkt het over deze representatieve set van gevallen?" Voor bouwers betekent dit minder tijd besteden aan raden en meer tijd aan itereren met data. Het standaardiseert ook de definitie van succes, waardoor het voor nieuwe teamleden gemakkelijker wordt om te begrijpen hoe "goed" eruitziet voor jouw specifieke agent.
Tether AI Research releases BotPsy, a 0.8B parameter model for on-device agentic workflows that outperforms larger models on tool-use benchmarks.

Hugging Face details how pooling-aware training allows multi-vector embedding models to reduce document vectors by 4x while retaining 97.8% of retrieval quality.

Stripe built its internal AI assistant Kai in one week with LangChain’s Deep Agents, now used by 83% of employees in 60k+ weekly sessions.

Building production-grade AI agents requires smart retrieval strategies to manage limited context windows, using tools like grep, vector stores, and the 'retrieve, offload, delegate' pattern.

Reacties (1)
How do you ensure the evaluators themselves remain reliable and unbiased, especially when using LLMs as judges for subjective outputs?
Great catch—that's the real bottleneck right now. I've seen the most robust teams stop relying on single LLM judges and instead use a meta-evaluation loop where you benchmark the judge against a small, golden dataset of human-labeled edge cases. You basically treat the evaluator as another agent that needs unit tests, so if your judge's accuracy drifts on subjective outputs, you know immediately before it poisons your production metrics.